Van Polder naar de Jungle! - Ons Emigratie Verhaal!

 

We hebben grootste plannen.. Volg je ons mee?  

πŸ‡³πŸ‡± πŸ‡§πŸ‡ͺ πŸ‡¬πŸ‡§ πŸ‡©πŸ‡ͺ πŸ‡ΈπŸ‡·

 

Hee! Als je mij al een tijdje volgt, dan heb je vast wel gemerkt dat ik de laatste tijd wat dingetjes heb gezegd. Dingen zoals: dit zijn de allerlaatste jaartrainingen, of dit worden de laatste seizoensfeesten van dit jaar.

En misschien heb je ook al wel gezien dat ik achter de schermen druk bezig ben met de franchise, met een hele nieuwe online omgeving én met de vertalingen van de boekjes.

Waarom we dit doen
Nou, dat voel je me al een beetje aankomen denk ik... Ja, we hebben echt grootse plannen waar we mee bezig zijn! En dat hopen we dit jaar te kunnen gaan waarmaken. Of het nou lukt of niet: ik neem jullie heel graag mee in ons verhaal en in ons avontuur.

Want waarom doen we dit eigenlijk allemaal? Mijn droom is en blijft: kinderen en ouders weer dichter bij de natuur brengen. Dichter bij je zintuigen, lekker veel buiten zijn en écht leren vertragen. Soms moet je een stapje terug doen om weer terug naar de basis te gaan, zodat je je vanbinnen gewoon weer goed voelt.

Dit is echt een visie waar wij als gezin heel erg achter staan. En dat willen we dit jaar nóg meer gaan waarmaken dan dat we al doen; we willen er nu echt helemaal naar gaan leven. Dat is de basis van waaruit we gaan bouwen! 🌿✨

De beginfase 
We staan nu nog helemaal in de beginfase. Dit hele jaar gaan we alles onderzoeken, ontdekken en kijken hoe en wat. Het is dus nog helemaal niet super, super definitief, maar het leek me juist hartstikke leuk om jullie vanaf het allereerste begin zo mee te nemen.

Daarom heb ik ook nieuwe pagina's aangemaakt. Er is een pagina in het Nederlands (waar ook gezellig België en Suriname bij horen), er is een pagina in het Duits én er is een pagina in het Engels. Zodat we deze rust en verbinding met de natuur met nog veel meer mensen kunnen delen. πŸ—ΊοΈπŸ’š

Het lijkt me super leuk om dit met jullie te gaan delen. Ga lekker ons volgen, want de reis begint nu! Je kunt de pagina's alvast bekijken!

 

De verkoop van ons melkveebedrijf | Ons Emigratieverhaal (Deel 1) πŸŒΎπŸšœ

 

Vorige week deelde ik groot nieuws: wij gaan emigreren! We willen terug naar onze roots en de basis: zelfvoorzienend leven, veel buiten zijn en écht vertragen in de natuur. Een droom die in Nederland helaas niet meer mag lukken.

De boerenprotesten brachten de pijn van ons verleden dichtbij. Het hield ons bezig. Maar het herinnerde ons er ook aan hoe diep de liefde voor het buitenleven in ons gezin zit. Vanaf nu neem ik jullie wekelijks mee in ons verhaal: hoe we hier kwamen en waar we naartoe bewegen.

Het mooiste begin was toen ik Allard leerde kennen en op de boerderij trok. Ik werkte met veel liefde als juf in het onderwijs, terwijl Allard met hart en ziel het melkveebedrijf runde.

Als juf zag ik de maatschappij knellen: haast, regels en prestatiedruk op school. Terwijl ik voelde: écht leren doe je van het leven zelf. Door te creëren, je zintuigen te gebruiken, te ontdekken en lekker buiten te zijn. Die ruimte voor zintuiglijk ontdekken miste ik daar enorm.

Ondertussen werd het op de boerderij een mooie tijd waarin Joop en Roos werden geboren. Het melkquotum ging eraf en dat gaf ruimte voor dromen. Wij speelden in op die toekomst: er kwam een gloednieuwe stal voor 200 koeien. We bouwden vol goede moed aan de toekomst.

Wetten die volgden, veranderden alles. Dezelfde verstikkende druk uit het onderwijs haalde ons in de landbouw in. We liepen vast, voelden ons machteloos en verplicht om te stoppen.

Onze derde, Kees, was nog baby toen de hamer viel. Allard nam de pijnlijkste beslissing ooit: het melkveebedrijf verkopen. Een klap die veel pijn deed, en die pijn leeft hier vanbinnen nog steeds.

Maar het heeft ons sterker gemaakt. Wij blijven ons hart volgen. Want als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan! Die droom van een vrij, creatief en natuurlijk leven gaan we nu elders weer keihard najagen.

Volgende week neem ik jullie mee naar de volgende stap: hoe we tijdelijk ergens anders woonden en hoe de allereerste ideeën voor De Kliederschuur ontstonden. Lezen jullie weer mee? πŸ’›